Abbas Kiyarüstemi'nin 1994 yapımı 'Through the Olive Trees' (Zire darakhatan zeyton), yönetmenin Köker Üçlemesi'nin son halkası olarak kabul edilir. Film, önceki film 'And Life Goes On' (1992)'da yeni evli bir çifti canlandıran oyuncuların, kamera arkasındaki gerçek hayatlarını ve ilişkilerini konu alır. Hüseyin, filmde kendisine eş olarak verilen Tahare'ye gerçek hayatta da âşıktır, ancak sosyal statü farklılıkları ve Tahare'nin direnci bu aşkın önünde engel oluşturur.

Kiyarüstemi, belgeselvari ve minimalist üslubuyla, bir film setinin arka planında, sıradan insanların duygularını ve sosyal dinamikleri incelikle işler. Oyunculuklar doğal ve içtendir; özellikle Hüseyin ile Tahare arasındaki sessiz gerilim ve diyaloglar, filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Yönetmen, meta-anlatı tekniğiyle 'gerçek' ile 'kurgu' arasındaki çizgiyi bulanıklaştırarak izleyiciyi düşündürür.

İran'ın kırsal kesiminin yalın manzaraları eşliğinde ilerleyen film, aşk, inatçılık, sınıf farklılıkları ve iletişimsizlik gibi evrensel temaları ele alır. Sessiz anların ve doğal diyalogların gücüne dayanan bu yapım, sakin temposuna rağmen derin bir duygusal etki bırakır. Sinema tutkunları ve dünya sinemasından önemli örnekler izlemek isteyenler için 'Through the Olive Trees', Kiyarüstemi'nin insan doğasına dair kendine has bakış açısını sunan, zamansız ve dokunaklı bir başyapıttır. İnsan ilişkilerinin karmaşıklığını anlamak isteyen her izleyiciye hitap eder.