Bernardo Bertolucci'nin yönettiği 1972 yapımı Last Tango in Paris, sinema tarihinin en tartışmalı ve unutulmaz filmlerinden biridir. Film, kısa süre önce karısını kaybetmiş Amerikalı bir adam olan Paul (Marlon Brando) ile nişanlı genç bir Fransız kadın olan Jeanne (Maria Schneider) arasında geçen anonim ve tutkulu bir ilişkiyi anlatır. İkili, Paris'te boş bir dairede tanışır ve isimlerini dahi paylaşmadan, sadece fiziksel arzuya dayalı bir ilişki kurmaya karar verirler.

Marlon Brando'nun performansı, oyunculuk tarihinde bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Brando, derin acı, öfke ve kırılganlığı aynı anda yansıtarak unutulmaz bir karakter yaratır. Maria Schneider ise Jeanne karakteriyle masumiyet, merak ve isyan arasında gidip gelen ince bir portre çizer. Bertolucci'nin yönetmenliği, filmi basit bir aşk hikayesi olmaktan çıkararak, yas, yalnızlık, cinsellik ve varoluşsal boşluk gibi temaları derinlemesine işleyen bir psikolojik drama dönüştürür.

Last Tango in Paris, çekildiği dönemde sansasyon yaratmış ve cinsel içeriği nedeniyle birçok ülkede yasaklanmıştır. Ancak film, güçlü oyunculukları, cesur anlatımı ve Vittorio Storaro'nun muhteşem görüntü yönetimiyle bir sanat eseri olarak değerini korumaktadır. İzleyiciyi rahatsız eden, düşündüren ve tartışmaya açan bu film, modern sinemanın sınırlarını zorlayan önemli bir yapıttır. Duygusal yoğunluğu ve sanatsal değeriyle sinemaseverlerin mutlaka izlemesi gereken bir klasiktir.